«Γιατί τρέχω». Ένας φίλος μας διηγείται την προσωπική του εμπειρία

«Γιατί τρέχω». Ένας φίλος μας διηγείται την προσωπική του εμπειρία

Τρέχω εδώ και περίπου 1,5 χρόνο. Όταν ξεκίνησα, αναζητούσα την αφορμή για να συνεχίσω να το κάνω! Πλέον μου είναι ξεκάθαρο γιατί είμαι συνεπής σε αυτό το ραντεβού, γι’ αυτό και αποφάσισα να το μοιραστώ μαζί σας…

wefit

Το τρέξιμο, όπως και κάθε άλλη μορφή άθλησης, έχει αφετηρία του το σεβασμό προς το σώμα και το πνεύμα. Ξεκινά από την ανάγκη να νιώθουμε και να δείχνουμε υγιείς, να βελτιωνόμαστε και να προχωράμε μπροστά. Αποτελεί το ερέθισμα που ενεργοποιεί τις αισθήσεις μας και μας επιτρέπει να επικεντρωθούμε στο σώμα μας και την αναπνοή μας, γι’ αυτό και θεωρώ ότι έχει κοινά στοιχεία με το διαλογισμό.

Όταν τρέχω τίποτα άλλο δεν έχει περισσότερη σημασία. Το μόνο που με ενδιαφέρει είναι να παρατηρώ το σώμα μου να λειτουργεί σωστά και να δυναμώνει, να έχω επίγνωση της αναπνοής μου και να αντλώ ώθηση να πάω ακόμα πιο μακριά, ακόμα πιο γρήγορα. Όταν είμαι έξω για τρέξιμο νιώθω ζωντανός, δυνατός, καλύτερος. Αντλώ δύναμη και ευεξία, ηρεμία και συγκέντρωση, εφόδια που μπορώ να αξιοποιήσω και όταν δεν τρέχω, στην καθημερινότητά μου! Μου άρεσε κάτι που διάβασα εδώ, και το παραθέτω:

«Το τρέξιμο μου γεμίζει τη ψυχή και μου αδειάζει το μυαλό. Αυτό κρατάει περίπου όσο η μπαταρία στο κινητό. Μέρα παρά μέρα, πρέπει να μπω κι εγώ στη φόρτιση, να σφίξω τα κορδόνια και να συνδεθώ με το δρόμο και όταν γυρίσω σπίτι, είμαι ξανά γεμάτος-άδειος, μέχρι τη μεθεπόμενη μέρα.»

Το τρέξιμο, λοιπόν, είναι ένα ραντεβού με το συνεπή και επίμονο εαυτό μου, αυτόν που είναι αποφασισμένος να νικά την αδράνεια και να εξελίσσεται. Ακόμα και όταν δεν είναι απόλυτα συνεπής στη συνάντησή μας, ξέρω πώς 5 λεπτά εκεί έξω αρκούν για να αποκαλύψουν την καλή του εκδοχή, εκείνη που θα τον αποζημιώσει έπειτα με έξτρα τόνωση και ευχάριστη διάθεση.

Γι’ αυτό λοιπόν τρέχω! Εσύ, γιατί (δεν) τρέχεις;

 

run.jpg